XIX GŁOGOWSKIE KONFRONTACJE LITERACKIE

     To już XIX Głogowskie Konfrontacje Literackie, czyli weszliśmy w wiek dojrzałej młodości. Lecą latka, lecą i nie można tego ukryć, ale należy być dumnym, że młodych adeptów pióra przybywa, a i dojrzałych poetów nie brakuje. Lubię te konfrontacje, bo są możliwością spotkania znajomych, przyjaciół po piórze i poznania nowych.

                                           BENEFIS KASI SWĘDROWSKIEJ

      W tym roku konfrontacje zacząłem od benefisu znanej poetki, polonistki z I LO  w Głogowie i nie tylko, albowiem Kasia jest kobietą renesanu, a nawet instytucją, co już samo w sobie powala na kolana. Bo o Kasi można powiedzieć samo dobro, czyli że:

Kasia uczy, śpiewa, deklamuje,

Wiersze pisze i teksty, a nawet stepuje,

A jak by się bardziej sprężyła,

To by i zatańczyła,

A gdyby jeszcze  zechciała,

To by i zarapowała.

***

No i zaczął się benefis Kasi.

Bartek zapowiada,

Krzysiu oklaskuje,

Kasia cosik myśli, 

Iza fotografuje.

*

Krzysiu Jeleń zaczyna maglować Kasię. Pikanterii dodaje fakt, że Krzysiu jest prezesem GSL, a Kasia zastepcą. Jedno jest pewne, że taki numer w partii politycznej by nie pszeszedł, bo oni nie maglują, ale denerwują.

*

 Kasia pisze wspaniałe teksty do piosenek i śpiewa, więc nic dziwnego, że fajny zespół jej przyjaciół wziął ja do tercetu.

Było miło, ale szybko się skończyło.

*

A to już zespół i duet młodych piosenkarek.

Śpiewają oczywiście piosenki Kasi.

*

A to już sympatyczna i ładna,

 Magda... czyta wiersze Kasi.

I jedno jest pewne,

Że nic nie skitwasi.

*

Bartek robi za konferansjera i podłączył się do Magdy ze swoim pochwalnym peanem na cześć Kasi. Bartek,  jak mawia, w życiu napisał dwa wiersze - po pierwszym jako szesnastolatek omal nie stracił dziewczyny, ale ten mu jakoś wyszedł

Bo Kasia jego nauczycielką od polskiego była,

 I cosik pewnie Bartka w szkole nauczyła,

Chłopina jakoś się spięła,

 I coś tam namodziła.

*

A to już chór Gospel spiewa piosenki Kasi.

Oj działo się działo,

A i Kasi coś z oczu kapało.

*

Nie mogło zabraknąć innych peanów od głogowskich poetów, a nawet szef Klubu Batalionowego Stefan w jajcarskim kapelutku na cześć Kasi coś napisał i zadeklamował.

           

Emil toże coś namodził,

Bo i co mu w końcu szkodzi,

Ale Piotrek, poeta szanowany,
Napisał dla Kasi prawdziwe peany.

*

A później moi mili były kwiaty, miłe słowa,

A i Kasia miła na torta nas zaprosiła,

A ważył on osiem i pół kilo,

Tak, że dla wszystkich starczyło.

Był też szampan wyśmienity,

Dla każdego chłopa i każdej kobity.

Lecz ja, jako nietrunkowy, toże zaszalałem,

I dwa kawałki tortu wszamałem,

I suszone daktyle - diabli wiedzą czyje.
*

Nie zabrakło oczywiście na benefisie promocji pierwszego tomiku wspaniałych wierszy Kasi. Wcześniej jej wiersze można było znaleźć w almanachach, czasopismach, na internecie, etc...

 Dumny jestem z tego tomiku i serdecznej dedykacji od serca, do serca. Wzruszyłem się, że tak jestem przez Kasię postrzegany.

Bo jestem przecież tylko robaczek boży mały,

A w dedykacji prawie, że peany.

     Dzisiaj kolejny dzień konfrontacji i wybieram się na spotkania ze znanymi publicystami. A co! Przecież mi się należy po tygodniu zapier... przy przeprowadzce syna, zakupu dla młodych po różnych hiper-super marketach i nie tylko. A i z wnuczkiem Miłoszkiem jeździłem na dni otwarte do przedszkola, gdzie będzie chodził od września.

DZIĘKUJĘ ALENCE Z BUKOWEGO

   Byłem przez trzy doby na dyżurze w Miłkowie. Wróciłem wczoraj po południu i dostałem od Alenki wiadomość, że mi założyła nowy blog. TEN BLOG.

     Dziękuję z całego serca Alence, bo blog, który mi założyła to taki o jaki mi chodziło, czyli full-wypas. Ma licznik odwiedzin, ulubione blogi, zegar, kalendarz i inne bajery. Ten poprzedni likwiduję, a zostawiam stary na WP i ten na Wyborczej do poczytania.

                   JESZCZE RAZ DZIĘKUJĘ TOBIE ALENKO Z BUKOWEGO!

     Bo my, Bieszczdzkie zakapiory musimy sobie pomagać, zgodnie z bieszczadzką tradycją.

       Aby się wam nie nudziło, to wklejam dwie fotki - córki Ewekiny z wnuczką Zuzią i wnuka Miłoszka na motocrosie.

***

Zuzia z mamą. Bo nie ma jak u mamy.

Miłoszek jako przyszły motocrosowiec.

*

      Muszę powoli kończyć, bo dzisiaj mój syn wyprowadza się z domu i jest mała zadyma - jak to przy przeprowadzce. Kupiłem mu komplet talerzy, garnków i patelnię na początek, a po południu pojedziemy z żoną kupić mu resztę rzeczy niezbędnych do domu na dobry początek. Każde z moich dzieci otrzymało pewną kwotę z tatowej kasy - Ania na mieszkanie, Ewelina na studia, a Basia na wesele.  I tym to sposobem staję się powoli goły, ale wesoły, a na nowszy samochód muszę niestety jeszcze poczekać. Nic dziwnego, że dbam o mojego Szrocika, a on mi się za to odpłaca tym samym.

      O wędrówce do Liberca napiszę kolejnym razem. Na zdar rebiata... Na razie.

    

Zamek Frydland.

      Kolejny raz zmieniam blog i to na prośbę moich przyjaciół. Rozumiem, że na poprzednim byly trudności z komentarzami, więc dostosowalem się do Waszego życzenia.

        Moja ucieczka z "WP" po sześciu latach pisania spowodowana byla tym, że kompletnie u mnie nic nie działało - nie mogłem dodawać zdjęć, a i wpisy wchodzily po wielu próbach. Powiem krótko i po zakapiorsku - pierdolę WP, ktora chętnie umieszczała na blogu reklamy, ale miala mnie w dupie. Napisalem do nich, ale nie otrzymalem żadnej odpowiedzi. Uznałem więc, że moja lojalność się wyczerpała.

        Mam jeszcze prośbę do Vojtka, aby zgodnie z obietnicą poprowadził mnie dalej i podpowiedział, jak zamieścić licznik odwiedzin, dodawać ulubione blogi, etc ...

      Powtarzam więc   mój wpis o zamku Frydland w Czechach, gdzie mnie dobre Bogi pokierowaly. A bylo co zwiedzać, albowiem historia zamku sięga roku 1278, gdy zostal zbudowany. Ma ciekawą, średniowieczno-renesansową konstrukcję. W XIV wieku zamek zostal otoczony murem z basztami, a od XVI wieku zostal rozbudowywany w stylu renesansowym. Obecnie ma trzy poziomy. Mial też wielu wlaścicieli, a od 1945 roku przejęlo go państwo na mocy dekretu Benesza, który otworzyl w nim muzeum.

     Zamek jest od 1995 roku poddawany rewitalizacji i remontom, ale w taki sposob, aby mogli go zwiedzać turyści. Mnie wstep na 1,5 godzinną wędrowkę z polską przewodniczką kosztowal 200 koron. Ale nie zaluję, bo bylo warto dla duszy i ciała.

***

ZDJĘCIA Z ZAMKU

***

Budynek administracyjny przed zamkiem.

  

A to już moja skromna osoba przy baszcie.

  

 

  

  

  

 

Widok z trzeciego poziomu.

Widok na okolicę.

  

Pora opuścic zamek i udać się w dalszą drogę 

do Liberca, ale o tym kolejnym razem.

Na zdar!