Muzeum mieści się od 1954 roku w Ratuszu miejskim, dawnej siedzibie władz Poznania. Ekspozycja muzealna pokazuje dzieje miasta od XIII wieku do 1954 roku i została umieszczona na parterze i salach I i II piętra. Gotyckie piwnice są obecnie w remoncie. Do najcenniejszych eksponatów można zaliczyć Postorał z Limoges z XII wieku, zegar stołowy z herbem Poznania wykonany w 1575 roku przez poznańskiego zegarmistrza Jana Stalla i szklanicę cechu szewców z 1651 roku.
Złotym wiekiem Poznania jest wiek XVI w którym nastąpił dynamiczny rozwój miasta. Pokazany jest on w Sali Królewskiej. Natomiast w Sali Sądowej prezentowane są obiekty związane z regresem i upadkiem pozycji miasta w drugiej połowie XVII wieku.
Dużą uwagę poświęcono historii miasta w XIX wieku, gdy Poznań był pod zaborem pruskim. Wyeksponowano wizerunki znanych mieszkańców, pamiątki i przedmioty codziennego użytku.
Ważny okres w czasie dwudziestolecia międzywojennego obrazują widoki miasta, dokumenty i portrety osób związanych z jego historią.
Na mnie muzeum zrobiło ogromne wrażenie.
*
Nasza silna grupa pod wezwaniem TZG.
Pora zakończyć zwiedzanie muzeum i podziwiania eksponatów. Jednak czas płynie nieubłagalnie. Pora też na małe co nieco i indywidualną wędrówkę po Starym Rynku. O tym jednak kolejnym razem.
